بوسه های آتشین بر روی لبهامان فسرد

باز هم.....

باز هم یادت مرا دیوانه کرد
لحظه هایم را دمی مستانه کرد

تا که دیدم چهره ات را روی عکس
واژه هایم عشق را پیمانه کرد

خنده هایت گفته هایت یا که نه
آن نگاهت.. در وجودم خانه کرد

چشم پر رازت که دیدم،یک نگاه
دور آن نرگس مرا پروانه کرد

بی خبر بودی ولی آن چشم ها
قلب این آشفته را ویرانه کرد

موی زیبایت که این دیوانه دید
روح و جانش را برایت شانه کرد

پیش تر من بیشتر میدیدمت
رفتنت دیدار را سالانه کرد

من نگفتم دوستت دارم همین
خاطرم را در دلت بیگانه کرد